Ελλίψουμ

Ακόμη και τον 19ο αιώνα, πολλοί επισκέπτες έρχονταν στη Μισκολτσαπόλτσα, καθώς το νερό που βρισκόταν εκεί πιστευόταν ότι είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Εκείνη την εποχή, ωστόσο, η λίμνη, που ήταν επίσης κατάλληλη για μπάνιο, ανήκε ακόμη στην εκκλησία. Μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα την αγόρασε η πόλη. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, η περιοχή είχε γίνει ολοένα και πιο δημοφιλής, με νέα καταλύματα να ανοίγουν το ένα μετά το άλλο.

"Απίστευτη αντοχή κατοικεί σε αυτό το μικρό λουτρό. Πριν από είκοσι χρόνια, εκτός από τους κατοίκους της Μίσκολτς, ούτε πενήντα άνθρωποι δεν γνώριζαν την ύπαρξή του, και σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα λουτρά της χώρας, στο τέλος ενός δρόμου που περιγράφηκε προηγουμένως ως άθλιος. Το γεγονός είναι ότι οι 300 και πλέον βίλες της Τάπολτσα, με τα πάνω από χίλια δωμάτια, γεμίζουν κάθε σεζόν από επισκέπτες, ανεξάρτητα από το αν το δωμάτιο βρίσκεται στην πιο δυσάρεστη τοποθεσία, είναι το πιο άβολα επιπλωμένο ή το πιο εξωφρενικά ακριβό της εποχής του."

– όπως αναφέρθηκε στη Miskolci Reggeli Hírlap στις 11 Φεβρουαρίου 1940.

Τον Δεκέμβριο του 1932, η Reggeli Hírlap δημοσίευσε ένα άρθρο του Γκέζα Χεγιαλγιαΐ Κις για το λευκό φίδι της Τάπολτσα.

"Πολύ παλιά, αυτό το νερό ήταν πολύ αποτελεσματικό κατά των ασθενειών. Οι γονείς μου πήγαιναν κι αυτοί εκεί, επισκέπτονταν την πηγή στο λουτρό, και εκεί κολυμπούσε το λευκό φίδι... Οι παλαιότεροι έλεγαν, 'Το νερό ήταν στο πιο ευεργετικό του όταν ζούσε το λευκό φίδι μέσα του. Αλλά οι μηχανές το έδιωξαν.'" – αναφέρει το άρθρο.

Ο συγγραφέας στη συνέχεια ξεκίνησε περαιτέρω έρευνα και συμβουλεύτηκε τον πιο διακεκριμένο φυσιοδίφη της περιοχής, τον Γιόζεφ Μπουντάι, συνταξιούχο καθηγητή φυσικής ιστορίας από το Μεταρρυθμιστικό Γυμνάσιο της Μίσκολτς, για να ρωτήσει αν θα μπορούσε να υπάρχει ένα λευκό φίδι στη Μισκολτσαπόλτσα. Ο Μπουντάι απάντησε:

"Το λευκό φίδι είναι άγνωστο στην επιστήμη· η ύπαρξή του είναι εξαιρετικά απίθανη. Οι παρατηρητικοί επιστήμονες θα το είχαν παρατηρήσει μέχρι τώρα αν υπήρχε. Η ύπαρξή του είναι επίσης απίθανη επειδή το λευκό χρώμα έρχεται σε αντίθεση με το περιβάλλον, κάτι που θα ήταν ένα αφύσικο φαινόμενο και πιθανότατα θα οδηγούσε στην εξαφάνιση του ζώου. Πιστεύω ότι το λευκό φίδι γεννήθηκε από τη φαντασία των ανθρώπων, όχι από την πραγματικότητα."

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο θρύλος του φιδιού συμβόλιζε τις θεραπευτικές δυνάμεις του νερού – αλλά σήμερα, κανείς δεν θα το βρει στη Μισκολτσαπόλτσα.