Plac Elżbiety

Powstanie placu rozpoczęło się po wielkiej powodzi w 1878 roku, kiedy to władze miasta nakazały rozbiórkę młynów wzdłuż rzeki Szinva. Ostatnim z nich był Papmalom, który zburzono w 1891 roku, a w jego miejscu rozpoczęto budowę nowej łaźni miejskiej, co oznaczało narodziny placu. W kolejnych latach plac wzbogacił się o nowe budynki, takie jak dom Diószeghy, budynek izby handlowo-przemysłowej, dom Pataky-Argay oraz dom Steinfelda, które nadają mu historyczny charakter. Na terenie za budynkiem łaźni początkowo planowano park, a później halę targową, jednak ostatecznie działkę sprzedano, a burmistrz Soltész Nagy Kálmán w 1897 roku wybudował tam ostatni dom na placu. Po odsłonięciu pomnika Lajosa Kossutha w 1898 roku plac otrzymał imię królowej Elżbiety, upamiętniając wierność miasta wobec monarchy oraz patriotyzm. Pomnik był pierwszym pełnopostaciowym przedstawieniem Kossutha autorstwa Józsefa Róny na terenie historycznych Węgier. Na przestrzeni dziesięcioleci plac wielokrotnie się zmieniał: po przykryciu rzeki Szinva zniknął stary most Elżbiety, a później w miejsce dawnych drzew posadzono wiśnie japońskie, które wiosną zachwycają swoim kwitnieniem. Wzgórze zachowało swój średniowieczny charakter. Z powodu ruchu na ulicy Kálvina konieczne stało się odgrodzenie placu, co w 2010 roku rozwiązano poprzez częściowe odsłonięcie koryta rzeki i budowę nowego mostu Elżbiety. Plac Elżbiety do dziś stanowi ważną część historycznego i kulturalnego dziedzictwa miasta.